Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΛΥΡΑΡΗΣ: ΈΜΕΙΝΕ ΜΟΝΗ ΤΗΣ Η ΗΧΩ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΑΣ ΛΥΡΑΣ ΤΟΥ ΝΤΟΣΕ

MK TR EN

Ήχος διεισδυτικός, λυπητερός, σαν να προέρχεται από κάποιους παλιούς δύσκολους καιρούς, ακούγεται κάθε μέρα γύρω από το μοναστήρι του Οσόγκοβο στη Δημοκρατία της Μακεδονίας. Απέναντι από το μοναστηριακό συγκρότημα, κάπου κοντά στα κονάκια, κάθεται ο Ντόσε Αγκέλοβ, ένας από τους τελευταίους, όπως λέει, αυτοδίδακτους λυράρηδες στη Δημοκρατία της Μακεδονίας.  

kemane3

Τραβάει το αυτοσχέδιο δοξάρι του πάνω στις ατσαλένιες χορδές και κοιτάζει μακριά, λες και θέλει να δει μέχρι που ταξίδεψε ο ήχος της λύρας (κεμεντζές), με την οποία παίζει μέρες ολόκληρες για τους επισκέπτες, αλλά και για τον εαυτό του. Εκεί βρίσκεται σχεδόν όλο το καλοκαίρι, ελπίζοντας ότι κάποιος καλοθελητής θα του βάλει κανένα δενάριο στην τσέπη ή, στην καλύτερη περίπτωση, θα τον κεράσει ένα γεύμα.   

Kemane1

-Παίζω μουσική επειδή αγαπώ να το κάνω αυτό. Κληρονόμησα τον κεμεντζέ από τον παππού μου όταν ήμουν ακόμη παιδί και από τότε δεν τον αφήνω από τα χέρια μου. Πλέον δε μπορείς να βρεις τέτοιο όργανο, κανείς δεν τα φτιάχνει όπως κάποτε και επίσης πολύ σπάνια κάποιος παίζει σήμερα το όργανο αυτό. Ίσως να είμαι και από τους τελευταίους αυτής της τελευταίας γενιάς μουσικών της λύρας. Οι νέοι δεν ενδιαφέρονται να μάθουν αυτό το μουσικό όργανο. Πρέπει, όπως λένε, να σου ταιριάζει ο κεμεντζές, να έχεις ταλέντο και επιθυμία – εξήγησε ο Ντόσε.  

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Στο μοναστήρι „Άγιος Ιωακείμ του Οσόγκοβο“ ο Ντόσε πηγαίνει κάθε Σαββατοκύριακο, κατά τη διάρκεια όλου του καλοκαιριού.

Όποιος καθίσει δίπλα στο Ντόσε, μετά από κάποιο διάστημα θα νιώσει ότι οι μελωδίες του είναι διαχρονικές. Τα τραγούδια σαν να μην έχουν ούτε αρχή ούτε τέλος. Σαν να είναι όλα ένα μπερδεμένο έπος, το οποίο ο Ντόσε μας αφηγείται μέσα από τη μουσική του, μέρα με τη μέρα.  

Τόσε Ογκνιάνοβ/Τέλεγκραφ МК