ΧΕΙΜΕΡΙΝΗ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ – ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ

MK TR EN

Η ανάβαση στην κορυφή είναι δικαίωμα επιλογής, η κατάβαση όμως είναι υποχρεωτική. Αυτό είχε γράψει σε βιβλίο του ο γνωστός αλπινιστής Εντ Ουίστουρς, ο πρώτος Αμερικανός που κατάφερε να ανέβει σε όλες τις κορυφές του κόσμου, 14 τον αριθμό, με ύψος άνω των 8.000 μέτρων, και στο οποίο περιέγραψε τα κατόρθωματά του. Μέχρι και οι απλούστερες περιπέτειες αρχίζουν μετά από δύσκολη απόφαση για το αν θα πραγματοποιηθούν ή όχι. Ο φίλος μας Σάσο Νόβεσκι αποφάσισε να κατακτήσει για πρώτη φορά την κορυφή Σόλουνσκα Γκλάβα του όρους Γιακούπιτσα της Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Το δύσκολο αυτό ταξίδι το απαθανάτισε με δύο τρόπους – με λέξεις στο ημερολόγιό του και με υπέροχες φωτογραφίες. Παρακάτω σας παρουσιάζουμε το ημερολόγιο και τη γκαλερί φωτογραφιών του.

ΤΣΕΠΛΕΣ – ΝΤΑΟΥΤΙΤΣΑ – ΣΟΛΟΥΝΣΚΑ ΓΚΛΑΒΑ

zimski mars_cover

Παρασκευή

Για μένα μέρα εργάσιμη ως τις 18:30, με τον σάκο ταξιδιού έτοιμο για αναχώρηση.  Στις 19:20 πήραμε το τρένο για το χωριό Μπογκόμιλα. Στις 20:10, στον σιδηροδρομικό σταθμό του Μπογκόμιλα μας περίμενε ο Ρόμπερτ, ο άνθρωπος που έπρεπε με αυτοκίνητο να μας μεταφέρει ως το χωριό Παπράντιστε. Όταν φτάσαμε στο χωριό, κάναμε ένα σύντομο διάλειμμα για να προετοιμαστούμε για την ανάβαση προς το ορειβατικό καταφύγιο ΤΣΕΠΛΕΣ. Δεν είχαμε διανύσει ούτε εκατό μέτρα όταν άρχισε να βρέχει. Ας είναι, είπαμε, εμείς είμαστε φτιαγμένοι από πιο σκληρό υλικό.

zimski mars_portokalovo

Μετά από μισής ώρας πεζοπορία στο πυκνό δάσος, συναντήσαμε ακόμη μια ομάδα ορειβατών από τα Σκόπια, του ορειβατικού συλλόγου ΜΑΚΕΝΤΟΝ, η οποία πήγαινε και αυτή για το ΤΣΕΠΛΕΣ. Ανταλλάξαμε τους συνήθεις χαιρετισμούς και συνεχίσαμε μαζί. Φτάσαμε στο καταφύγιο στις 22.00 η ώρα. Όταν τελικά εγκατασταθήκαμε και τακτοποιηθήκαμε, γνωριστήκαμε με όλους όσους είχαν καταφτάσει στο καταφύγιο. Σύντομη κουβέντα, από ένα ποτηράκι ζεστό ρακί ή τσάι και πέσαμε για ύπνο. Μας περίμενε αφύπνιση πολύ νωρίς το πρωί και μια δύσκολη κουραστική μέρα και έτσι έπρεπε να έχουμε καθαρά, ξεκούραστα κεφάλια.

Σάββατο

Το πρωί του Σαββάτου ξυπνήσαμε στις 05:30. Αρχίσαμε να τεντωνόμαστε τεμπέλικα, αλλά παρόλα αυτά όλοι βρεθήκαμε σύντομα στο πόδι. Μετά τις πρωινές υποχρεώσεις υγιεινής, κάποιοι προγευμάτισαν, ενώ κάποιοι άλλοι ήπιαν μόνο ζεστό τσαγάκι. Λόγω της πυκνής ομίχλης, αναβάλαμε το ξεκίνημα για μια ακόμη ώρα. Στις 07:05 ξεκινήσαμε.  Ο καιρός τώρα ήταν καθαρός και μπορούσαμε και βλέπαμε μπροστά μας.

zimski mars1

Η ομίχλη κατέβηκε πιο κάτω από το σημείο που βρισκόμασταν και ξάπλωνε πάνω από τα χωριά Νεζίλοβο, Παπράντιστε, Τσρέσνοβο, Μπογκόμιλα, Όρεσε, Οράοβντολ… 

zimski mars2 zimski mars3

Η καλοκαιρία μας συντρόφευε καθ΄όλο το δασικό μονοπάτι και έπειτα και στο χειμερινό μονοπάτι μέχρι την κορυφογραμμή πάνω από το άνω λιβάδι. Από την αριστερή πλευρά της  κορυφογραμμής μπορούσαμε να δούμε το Πλάβνικ, αλλά όχι και τη Γιακούπιτσα, στην ουσία καταφέραμε να δούμε μόνο τις κορυφές της Γιακούπιτσα, οι οποίες ορθώνονταν με περηφάνεια πάνω από την πυκνή ομίχλη. Από τη δική μας δεξιά πλευρά η ορατότητα ήταν μόλις πενήντα μέτρα και έτσι δε μπορούσαμε να χαρούμε την τοποθεσία Νεζίλοβα Κάρπα με την κορυφή της Σόλουνσκα Γκλάβα. Δέκα όμως λεπτά της ώρας αργότερα οι συνθήκες άλλαξαν και μπροστά μας εμφανίστηκε η Νεζίλοβα Κάρπα. Δε μπορείτε να φανταστείτε το συναίσθημά μας…

zimski mars5

Η κορυφή Σόλουνσκα Γκλάβα βρίσκεται σε ύψος 2540 μέτρων και ονομάζεται έτσι επειδή όταν οι καιρικές συνθήκες είναι καλές, από εκεί μπορείτε να δείτε πολύ μακριά, ακόμη και την πόλη Θεσσαλονίκη (Σόλουν).

zimski mars6

Στις 12:00 η ώρα ξεκινήσαμε για την επιστροφή, με σκοπό να φτάσουμε έγκαιρα στο ορειβατικό καταφύγιο ΤΣΕΠΛΕΣ. Αυτή τη φορά πήραμε το καλοκαιρινό μονοπάτι. Περπατούσαμε με γρήγορο ρυθμό. Όταν φτάσαμε στον προορισμό μας, ξεκουραστήκαμε λιγάκι και αλλάξαμε στα γρήγορα ρούχα για να ετοιμαστούμε για το μεσημεριανό φαγητό. Καλό φαγητό με καλή σαλάτα και υπέροχους ανθρώπους. Τα βουνά μας κάνουν καλύτερους άνθρωπους. Το πρόγραμμά μας ήταν να διανυκτερεύσουμε και αυτό το βράδυ στο ΤΣΕΠΛΕΣ, αλλά στις 21.00 περίπου η ώρα αποφασίσαμε να κατέβουμε στο Παπράντιστε και να κοιμηθούμε στο εκεί ορειβατικό καταφύγιο. Το κάναμε. Μαζέψαμε τους σάκους μας και πήραμε το μονοπάτι. Κατεβήκαμε προς τα κάτω από τον πλατύ δρόμο. Περάσαμε μέσα από υπέροχο δάσος και πανέμορφους μικρούς καταράκτες που δημιουργούσαν ήχους ηρεμίας μέσα στη νύχτα. Φανταστείτε την εικόνα αυτή, με το φως του φεγγαριού και τους φακούς στο μέτωπό μας.

zimski mars_nebo

zimski mars_nebo1

Δε βιαζόμασταν. Κατεβήκαμε σιγά σιγά, κάνοντας κουβέντα και το χωριό βρέθηκε μπροστά μας. Στο καταφύγιο όμως δεν υπήρχε κανείς. Περιμέναμε είκοσι λεπτά και ήρθε ο Έμιλ, ο υπέυθυνος του καταφυγίου. Μας άνοιξε και μας έδειξε που να εγκατασταθούμε. Μέχρι αργά τη νύχτα συζητούσαμε τις εντυπώσεις που είχαμε συλλέξει…

Κυριακή

Παραμείναμε όλη τη μέρα στο Παπράντιστε. Το πρωί κατέφτασαν παιδιά από τη Ρωσία, τα οποία βρίσκονταν στη Δημοκρατία της Μακεδονίας για να μάθουν τη μακεδόνικη γλώσσα και να γνωρίσουν από κοντά τις ομορφιές της χώρας μας. Συζητήσαμε, απαντήσαμε στα πιο περίεργα απ΄αυτά. Περάσαμε μια μέρα χωρίς πολλές φιλοδοξίες, έτσι όπως ταιριάζει σε μια Κυριακή, με ξεκούραση και κουβεντούλες, θαυμάζοντας την ομορφιά που μας  κατέκλυε απ΄όλες τις πλευρές.

zimski mars_pred ceples

Στις 16:00 περίπου η ώρα έφτασε ο Ρόμπερτ, ο νεαρός που έπρεπε να μας μεταφέρει πίσω στο χωριό Μπογκόμιλα. Στις 18:35 ανεβήκαμε στο τρένο για το Πρίλεπ και σε 45 λεπτά ήμασταν πλέον εκεί. Χαιρετηθήκαμε με τους φίλους και ο καθένας για το σπίτι του. Μπανάκι και αμέσως για ύπνο επειδή ακολουθούσε εργάσιμη μέρα.

Εάν κάποιος αποφασίσει να ανέβει στην κορυφή αυτή για πρώτη φορά, όπως έκανα και εγώ, καλά θα κάνει να προετοιμαστεί καλά και υποχρεωτικά να αναζητήσει άτομα που να γνωρίζουν το βουνό για να μπορέσουν να του δείξουν τις ομορφιές του και φυσικά, με ασφάλεια να το βοηθήσουν να φτάσει στον προορισμό και να επιστρέψει στη βάση του. Εγώ εντυπωσιάστηκα πολύ από την περιπέτεια αυτή. Ελπίζω ότι και εσείς θα πράξετε το ίδιο.

A (109) A (9) A (14) A (36) A (39) A (86) A (92) A (96) A (104) A (10) A (98)zimski mars_grupa

Σάσο Νόβεσκι