ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΕΤΑΞΥ ΓΕΙΤΟΝΩΝ ΣΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ

Από κοινού, οι χριστιανοί και οι μουσουλμάνοι Ρωμά που ζουν στη Δημοκρατία της Μακεδονίας, την Ημέρα της Άνοιξης, πηγαίνουν για πικ νικ στην πρασινάδα μεταξύ της αμερικανικής πρεσβείας στα Σκόπια και του στρατοπέδου ,,Ίλιντεν,,.

Ψησταριές που σκορπούν ωραίες μυρωδιές, παιδάκια που παίζουν ανέμελα, πρόσωπα γεμάτα περιέργεια. Με χορούς, ψυχαγωγία των παιδιών και προπόσεις για καλύτερη χρονιά από την περσινή, γιορτάζουν το Γκιούργκιοβντεν (γιορτή του Αγίου Γεωργίου με το παλαιό ημερολόγιο). „Οι μουσουμάνοι Ρωμά, γιορτάζουν την πρώτη μέρα της γιορτής αυτής, δηλαδή στις 6 του Μάη, όπου δίνουν αρνάκι για Κούρμπαν (θυσία), ενώ οι χριστιανοί Ρωμά πηγαίνουν στην εκκλησία για να έχουν περισσότερη τύχη“, εξήγησε η Φάτμα Μπάιραμ Αζέλοβσκα, μια από τους κύριους οργανωτές της εκδήλωσης αυτής.

Ενώ συζητάμε για τα έθιμα, για το πώς ήταν τα πράγματα στο παρελθόν και πώς είναι σήμερα, ανάμεσα στο πλήθος παρατήρησα και μια κυρία… Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αλλά και με κοσμοπολίτικη ηρεμία, παρακολουθούσε το πικ νικ και την όλη εκδήλωση γενικότερα. Η Έλζι Ίβαντσιτς, συνταξιούχος καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Λος Άντζελες της Καλιφόρνια, ασχολείται με την έρευνα των παραδοσιακών χορών. „Πρώτη φορά βρέθηκα στη Δημοκρατία της Μακεδονίας το 1967. Στο μέρος όπου σήμερα βρίσκεται το κτίριο της πρεσβείας των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, είχαν συγκεντρωθεί για το Γκιούργκιοβντεν μερικές χιλιάδες Ρωμά, οι οποίοι ντυμένοι παραδοσιακά χόρευαν παραδοσιακούς χορούς, στους ήχους νταουλιών και ζουρνάδων. Μπροστά μου ανοίχτηκε ένας καινούριος κόσμος, έστεκα και τους έβλεπα εντυπωσιασμένη… Επέστρεψα κουβαλώντας πολλές εντυπώσεις και ξαναήρθα πολλές φορές και μετά από δέκα χρόνια γυρίσαμε ντοκυμαντέρ για την εκδήλωση αυτή“, δήλωσε η κυρία Ίβαντσιτς, γεννημένη και μεγαλωμένη στις ΗΠΑ, από γονείς Κροάτες.


Ως διπλανοί γείτονες, στο γλέντι κατέφθασαν και οι προσκεκλημένοι από την αμερικανική πρεσβεία. Ο Πρέσβης Ουόλερς ευχήθηκε στους παρεβρισκομένους και κάθισε στον σοφρά για συζήτηση, όπου δήλωσε την υποστήριξή του στους Ρωμά και τις οργανώσεις τους, οι οποίες αγωνίζονται για καλύτερη ενσωμάτωση στην κοινωνία. Είχε όμως και στιγμές απλής κουβεντούλας, για όχι και τόσο σημαντικά θέματα, μέσα σε ωραία και κεφάτη ατμόσφαιρα, γεμάτη με θερμό καλωσόρισες, κάτι που ως πρεσβευτής, σπάνια μπορεί να νιώσει σε τέτοιου είδους συναντήσεις.

Τριγύρω ευτυχισμένα και χαμογελαστά πρόσωπα, ως απόδειξη ότι δεν χρειάζονται πολλά για να υπάρχει γαλήνη… και θα συμφωνήσετε ότι πολλοί από εμάς θα πρέπει να μάθουμε από τους συμπολίτες μας της κορυφής του Κάστρου, ότι ίσως δεν ζητάει πολλά η ηρεμία και η ευχαρίστηση.. (D.C.)